Próżne żale i łzy, Kiedy wszystkie me dni W życiu mijają przy boku Twym! Próżne skargi i ból, Kiedy mówi mój Król, Mówi dziś do mnie: „Nie grzesz, lecz wierz!”
Nie grzesz, lecz wierz, Przecież sam dobrze wiesz: Chcesz odważnie iść w bój, lecz weź ze sobą wiary miecz!
2
Płonne trwogi i strach, Gdy zapraszasz pod dach Wielkich królewskich pałaców Swych! Płonne lęki i żal, Kiedy mówi mój Pan, Do mnie wciąż szepcze: „Nie grzesz, lecz wierz!”
3
Nie ma smutków ni skarg, Gdy łuk tęczowych barw Już na niebie rozgościł się znów! Nie ma łez ani trwóg, Kiedy mówi mój Bóg, Szepcze wciąż cicho: Nie grzesz, lecz wierz!”
Terima kasih! Link sudah kami terima dan akan kami tinjau.Thank you! We have received your link and will review it.Konfirmasi dan pembaruan status akan dikirim ke email yang Anda isi.Confirmation and status updates will be sent to the email you provided.
