Jakże wielką radość mam, Że Pasterza swego znam. Żem owieczką Jego włości, Że mnie żywi, hojnie gości, Że mnie kocha, dobrze zna I sam o mnie zawsze dba.
2
Więc Go proszę z wszystkich sił, Żeby zawsze ze mną był, Bym rodzicom mym na ziemi Był pociechą i wraz z nimi W błogim szczęściu życie wiódł, I zbawionym też być mógł.
3
O, jak wielką radość mam, Że Pasterza swego znam. Kiedy przyjdzie wieczny dzionek, Wzlecę w niebo jak skowronek, Tam anieli przyjmą mnie: Jakże wielkie szczęście me!
Terima kasih! Link sudah kami terima dan akan kami tinjau.Thank you! We have received your link and will review it.Konfirmasi dan pembaruan status akan dikirim ke email yang Anda isi.Confirmation and status updates will be sent to the email you provided.
